Δύο βήματα μπροστά, πέντε πίσω : Ο διχασμός που δεν αφήνει τη χώρα να προχωρήσει

Ο_Διχασμός_Από_την_Πολιτική_Αντιπαράθεση_στην_Αναπηρία_-_Βήματα_Μπροστά,_Πέντε_Πίσω_

0:00

Στην Ελλάδα έχουμε συνηθίσει να χωριζόμαστε σε «στρατόπεδα». Αριστερά – δεξιά, μπλε – κόκκινο, Παναθηναϊκός – Ολυμπιακός. Η νοοτροπία του διχασμού έχει περάσει από την πολιτική μέχρι και την καθημερινότητά μας. Το πρόβλημα όμως δεν είναι μόνο ιδεολογικό. Είναι βαθιά πρακτικό: όσο παραμένουμε χωρισμένοι, δεν μπορούμε να προχωρήσουμε.

Σκεφτείτε το απλό παράδειγμα: ένας υπουργός προωθεί μια σωστή πρωτοβουλία. Αν ανήκει στην «αντίπαλη» παράταξη, θα βρούμε τρόπους να την απαξιώσουμε αντί να την υποστηρίξουμε. Και όταν αλλάξει η κυβέρνηση, ο επόμενος υπουργός θα ξεκινήσει ξανά από το μηδέν, διαγράφοντας ό,τι προηγήθηκε. Έτσι, αντί να κάνουμε βήματα προόδου, μένουμε κολλημένοι σε έναν φαύλο κύκλο: δύο βήματα μπροστά, πέντε πίσω.

Αυτός ο διαρκής μηδενισμός μάς εγκλωβίζει. Χρόνια τώρα βλέπουμε τα ίδια προβλήματα να παραμένουν άλυτα, επειδή αρνούμαστε να δούμε πέρα από το «στρατόπεδό» μας. Δεν μας έμαθαν ποτέ να συνεργαζόμαστε για το κοινό καλό· μάθαμε να υπερασπιζόμαστε το «μαγαζάκι» μας.

Κι όμως, η πραγματική πρόοδος δεν θα έρθει όταν κερδίσει η μια πλευρά εις βάρος της άλλης. Θα έρθει μόνο όταν καταφέρουμε να βρούμε κοινό τόπο, να δούμε τι μας ενώνει, να αναγνωρίσουμε το σωστό ανεξάρτητα από το ποιος το εισηγείται.

Η συνεργασία για το συλλογικό συμφέρον είναι μια αρετή που ακόμα μας λείπει. Αν δεν την καλλιεργήσουμε, θα συνεχίσουμε να συζητάμε για τα ίδια προβλήματα και να ζούμε την ίδια στασιμότητα. Αν όμως μάθουμε να δουλεύουμε μαζί, τότε θα έχουμε ελπίδα να αφήσουμε πίσω μας τη νοοτροπία του διχασμού και να οικοδομήσουμε κάτι πραγματικά καλύτερο – όχι για τους «δικούς μας», αλλά για όλους μας.

ΓΜ